آشنائي با تاريخ ايران(مقدمه):

انسانها در محيطي زاده مي‌شوند و مي‌بالند و زندگي مي‌كنند كه آن محيط چه به لحاظ مادي و چه فرهنگي محصول و معلول گذشتة خودش است. اين افراد در آن محيط شركت مي‌جويند و برخي از آنان در پديد آوردن دگرگوني‌هاي اساسي در آن محيط نقش‌هاي اساسي ايفا مي‌نمايند و اين پايه و اساس تاريخ بشري است.

هر علمي نيز درست مانند هر ملتي و مثل هر مطلب اخلاقي يا عقلاني تاريخ مختص به خودش را دارد. دانشمندان در هر نسلي از صفر آغاز نمي‌كنند بلكه در چارچوب و بر بنياد موقعيتي شروع به كار مي‌كنند كه رشتة علمي خاص آنان و همچنين مطلق علم آن را از گذشته به ارث برده است تا فضاي فرهنگي زمانة خود را با آن پديد آورد.

تاريخي انديشيدن دربارة علم يا دربارة هر چيز ديگري كه به حيات و هستي آدمي تعلق دارد همانا عبارت است از به مطالعه گرفتن توالي اشخاص و حوادث در مسير زمان و تعمق كردن در كليه پيوندهاي علي و تمامي تأثيرها و نفوذها و گرايش‌هايي كه يا در آن توالي اشخاص و حوادث باز مي‌توان يافت و يا خود مي‌تواند بر آن توالي پرتوي تازه افكند.

موقعيت خاص جغرافيايي فلات ايران كه آسياي مركزي و شرق دور را به شرق نزديك و اروپا متصل مي‌سازد، اين منطقه را از ديرباز به يكي از مهم‌ترين مراكز امواج مهاجرتها و سكونتها و جنگها و تحولات گوناگوني كه از دوران پيش از تاريخ آغاز شده، تبديل كرده است. بر اين اساس براي مطالعه و آگاهي از تاريخ ايران لازم است دو مقطع زماني قبل از اسلام و پس از آن را مورد ملاحظه قرار دهيم.